İçimde Kalacağına

denge siz

Sabaha karşının ıssızlığında devleşen tüm sesler…

Düğmeye basar basmaz coşkusuyla göz kamaştıran aydınlık

Söylene söylene köpüren çaydanlık

“Gel azıcık daha koynuma” diye cilve yapan yastık.

 

Canım yatağım benim…

Uykuya doyamayan bedenim, uykuya dalamayan zihnim.

 

Çoktan kapanmış, eski püskü bir çocuk parkında

Bir tahterevallinin tam ortasında,

Boşlukta asılı kalmış gibiyim…

terkedilmiş çocuk parkı

denge siz” üzerine 2 görüş

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Aramak istediğinizi üstte yazmaya başlayın ve aramak için enter tuşuna basın. İptal için ESC tuşuna basın.

Üste dön
%d blogcu bunu beğendi: