Kırgınlıkla kızgınlık arasındaki fark nedir, bir harften başka?
Birinde kalbin kırılır, usul usul azalır can suyun, billur bardağın orta yerinden çatlayınca. Diğerinde içinde başlayan ateş bir anda tüm bedenine yaylır, sarar seni alevler, alaca bulaca. İlki sessiz, süzgün bir sarı, ikinci çığlık çığlığa, nar gibi bir kırmızı.
En çok neye yakışır bu ikisi bilir misin? Çocukların henüz göz boyamaya alıştırılamamış yüreklerine…
Doğasında sana bana dair ikisi de. Duygu duyguya bakmadan benzerler birbirine… Ne birinin gözyaşları kolay susar ne diğerinin öfkeli haykırışları! İkisi de kendinden beslenir, kolay unutulmaz kesiği, derindir.
Keşke ekmek arasına yağlı peynir gibi sıkıştırıp yiyerek yok edebilsem ikisini de! Keşke dere tepe tırmanıp yarlardan rüzgarlara salsam! Kazsam toprağı, kazsam kazsam kazsam, onları hiç bulunmayacak yerlere saklasam!
Öğrenince ki ne kadar kızlı koşsan da kaçılmaz onlardan… Derin bir nefes alsam sonunda. Kaçmak ve kuytulara saklanmak isteğimi sakince yere bıraksam. Üçümüze birer bitki çayı koysam yuvarlak masada. Kızgın kırgınlığımla kırgın kızgınlığıma bana ne söylemek istediklerini sorsam. Duysam bu kez, anlasam onları ve nihayet helalleşip onlarla arkalarından el sallasam.
Kısa, özlü, derin..Ama bu bitki çayı ikramı ve yuvarlak masa bana daha cazip geldi, olduk mu şimdi dört kisi😄
Kırgınlık ve kizginlik alınmasın bana yakıştırmam onları kimseye, hele cocuklara. Yetişkin, eril dünyanın siddeti olurlar onların yüzlerinde.
Yetişkinler de ise gömmemek topraga salıvermemek rüzgara onları. Önce anlamak, sonra yüzleşmek lazım cesurca.. Gerekirse ağıt yakicilarda da acıyı percinlesin. Ve hızlıca yaşansın tüm bunlar. Hellesmek ise hemen değil, silinerek, yok farzederek değil, tüm olanların belgesiyle, gerçekligi ile, zihnin kütüphanesinde raflarda yerini alınca mümkün olur ancak.
Sevgiyle, saygiyla
Ömer
İnsan sanki asırlardır taşıdığı acı hızlıca toz olsun istiyor değil mi? Ağıt yakıcılar gelsin, en acıklı şarkılar söylensin… Yeter ki artık bitsin! istiyor değil mi? Biter mi gerçekten mi diye sorasım geliyor. Biter biter… Değil mi?