Sabaha karşının ıssızlığında devleşen tüm sesler…
Düğmeye basar basmaz coşkusuyla göz kamaştıran aydınlık
Söylene söylene köpüren çaydanlık
“Gel azıcık daha koynuma” diye cilve yapan yastık.
Canım yatağım benim…
Uykuya doyamayan bedenim, uykuya dalamayan zihnim.
Çoktan kapanmış, eski püskü bir çocuk parkında
Bir tahterevallinin tam ortasında,
Boşlukta asılı kalmış gibiyim…
